Մայիսին Եվրոպայում նախատեսվում են Երվրախորհրդարանի ընտրություններ: Նախընտրական պայքարը հատկապես թեժ է ընթանում Հունգարիայում, ուր գործող իշխանությունները, վարչապետ Վիկտոր Օրբանի գլխավորությամբ, մեղադրում են ԵՄ առաջնորդներին ներգաղթյի քաղաքականություն Հունգարիային պարտադրելու գաղտնի պայմանավորվածությունների մեջ:
Սակայն ԵՄ առաջնորդներին ուղղված հարձակումները ունեցան իրենց հետևանքները: Հունգարիայի վարչապետի՝ Ֆիդեզ կուսակցության դաշնակիցները ԵՄ-ում կասեցրեցին կուսակցության անդամակցումը Եվրոպական ժողովրդական ն դաշինքին:
«Եթե խոսքը հիմնարար խնդիրների մասին է, ապա դա ներգաղթն է, եվրոպական քրիստոնեական արժեքների պաշտպանությունը: Մենք պատրաստ չենք զիջումների այս հարցում»,- հայտարարել է Հունգարիայի վարչապետի խոսնակ Զոլթան Քովաչը:
Հունգարիայի արևմտյան դաշնակիցները սակայն մեղադրում են Օրբանի իշխանություններին ժողովրդավարության նկատմամբ ոտնձգությունների մեջ:
Անցած ամիս Բուդապեշտ էր ժամանել ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Մայք Պոմպեոն: Նախքան վարչապետ Օրբանի հետ հանդիպումը, Պոմպեոն հանդիպեց նաև հասարակական կազմակերպությունների հետ, ներառյալ Հունգարիայի քաղաքացիական ազատությունների միությանը: Կազմակերպության ներկայացուցիչները դա դիտարկում են որպես խորհրդանշական քայլ և ուղերձ հանուն ժողովրդավարության՝ չնայած հանդիպման մանրամասների մասին չկա որևէ տեղեկություն:
Կառավարությունն իր հերթին էական տեղ չի տալիս այս փաստին՝ ընդգծելով, որ կարծում է, որ ոչ մի հասարակական կազմակերպություն չունի արտաքին քաղաքականության ոլորտում որոշում կայացնելու իրավունք: Ըստ վարչապետի խոսնակի, հասարակական կազմակերպությունը չի կարող թելադրել կառավարությանը, թե ինչպիսի վարքագիծ այն պետք է դրսևորի:
Այս մոտեցումը հասարակական կազմակերպությունները դիտարկում են որպես քննարկումը կոծկելու միջոց և մեղադրում Օրբանի իշխանություններին ժողովրդավարական արժեքների ոտնահարման և ազատ խոսքի ճնշման մեջ:
Ֆիդես կուսակցության հեռացումը Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության դաշինքից իհարկե թուլացնում է վերջինիս դիրքերը, սակայն Օրբանի կառավարությունը հույս է հայտնում, որ իրավիճակը կփոխվի մայիսին կայանալիք եվրոպական ընտրություններից հետո:
Հունգարիայի քաղաքական իշխող ուժը հույս ունի ընտրությունների արդյունքում դաշինք կազմել իտալական, լեհական կամ ֆրանսիական ծայրահեղ աջակողմյան ուժերի հետ: Նման զարգացումները կազդեն Բրյուսելի քաղաքական համակարգի ուժային դինամիկայի վրա: